Αμνησία…;

Δείτε τα, ξαναδείτε τα, ξανα ματαδείτε τα να τα εμπεδώσετε.

Διότι από ότι φαίνεται ο Αντωνάκης αλλά και ο Κυρ Φώτης

τα ξέχασαν μόλις μερικές ημέρες μετά τις δηλώσεις τους!!!

Τέτοια αμνησία!

***

Oh mon dieu…

και τι θα πουν οι ευρωπαίοι εταίροι μας (διαπραγματευτές…)

αύριο μεθαύριο για την φερεγγυότητα των παραπάνω;

Πλάκα θα ‘χει (λέει…) 

να εμφανίσουν και κάνα χαρτί με την υπογραφή του Αντωνάκη

να αποδέχεται (λέει…) ΠΛΗΡΩΣ το μνημόνιο…

Έχει γούστο να πλαστογράφησαν ένα τέτοιο χαρτί (γκουχ, γκουχ…)

Γιατί, δεν τους έχετε ικανούς για όλα αυτούς τους εκβιαστές;

Δεν τους έχετε;

Όπισθεν με τρόπο!

Τελικά θα έχουμε κυβέρνηση της Νδούλας με την ΣΤΗΡΙΞΗ του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜ.ΑΡ. χωρίς ουσιαστική συμμετοχή.

Την «κάνουν» με τρόπο – οι δύο τελευταίοι – σιγά σιγά… Κατά τα άλλα, «δεν ήταν υπεύθυνη η στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην χώρα».

Τι λέγαμε για επικοινωνιακές τακτικές;

Αυτό!

Να το πούμε αλλιώς: Δούλεμα (εν όψη σύντομων εκλογών;)

Στημένο παιχνίδι την Παρασκευή…

Σύμφωνα με ανακοίνωση της καγκελαρίας, το αποτέλεσμα του αγώνα, έχει προβλεφθεί στο Μνημόνιο-2 και συγκεκριμμένα στην σελίδα 7,468.

Κάθε αναδιαπραγμάτευση θεωρείται απαράδεκτη.

Καλούνται οι Έλληνες παίκτες να τιμήσουν τις υπογραφές τους και να χάσουν με το σκόρ που προβλέπει το μνημόνιο.

(το βρήκαμε στο blog της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Πάρου)

Ευτυχώς που δεν κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ!

 
Πάλι καλά που δεν έγινε κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί εδώ και λίγες ώρες που οριστικοποιήθηκε ότι θα μας κυβερνήσει ο Σαμαράς, βλέπουμε θέατρο παραλόγου και παραδοξότητας. Το οποίο θα ήταν παραλογότερο και παραδοξότερο αν προέκυπτε πρωτιά αριστεράς.
 
Ξεκινάμε την καταμέτρηση:
 
Πρώτον: Στη δημοκρατία υπάρχει κυβέρνηση, αλλά υπάρχει και αντιπολίτευση, της οποίας μάλιστα ο ρόλος είναι θεσμικός. Εξαιρείται η περίπτωση όπου αξιωματική αντιπολίτευση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην περίπτωση αυτή δεν επιτρέπεται αντιπολίτευση. Επιβάλλεται συμπολίτευση, ή έστω ανοχή. Διότι άλλο είναι να έχεις στην αξιωματική αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ ή τη ΝΔ. Νιώθεις σιγουριά. Θα καεί ο ένας; Θα έρθει ο άλλος και θα κάνει τα ίδια. Ενώ ο Τσίπρας είναι ανεξέλεγκτος.
 
Δεύτερον: Θα γίνει συμβούλιο αρχηγών όχι απλά για να γίνει κυβέρνηση, αλλά και για να καθοριστεί ο ρόλος της αντιπολίτευσης! Έτσι τουλάχιστον απεφάνθη η Όλγα Τρέμη. Είναι αλήθεια ότι το συνταγματικό δίκαιο είναι το πιο πολιτικό δίκαιο και ερμηνεύεται αναλόγως, αλλά τέτοια διασταλτική ερμηνεία ούτε ο Φώτης Κουβέλης στα καλύτερά του δεν μπορεί να υποστηρίξει.
 
Τρίτον: Αν λέγεσαι Ανδρέας Παπανδρέου, έχεις δικαίωμα από την επόμενη των εκλογών να ζητάς νέες εκλογές για να ανατραπεί η εκλεχθείσα κυβέρνηση. Αν λέγεσαι Αλέξης Τσίπρας δεν έχεις καν δικαίωμα να διαφωνήσεις με την νέα κυβέρνηση, πόσο μάλλον να ζητήσεις ξανά εκλογές στο όνομα της αντιμνημονιακής απαίτησης του ελληνικού λαού. Κι αν τολμήσεις να πεις ότι θα κάνεις “ισχυρή αντιπολίτευση”, να στην πέφτουν εν χορώ οι πολιτικοί απόγονοι του Ανδρέα.
 
Τέταρτον: Στις 7 Μάη δε σχηματίστηκε κυβέρνηση από την πρώτη ΝΔ, το τρίτο ΠΑΣΟΚ και την πέμπτη ΔΗΜΑΡ διότι δεν συμμετείχε ο δεύτερος ΣΥΡΙΖΑ. Στις 18 Ιούνη θα σχηματιστεί κυβέρνηση από την πρώτη ΝΔ, το τρίτο ΠΑΣΟΚ και την έκτη ΔΗΜΑΡ, χωρίς τη συμμετοχή του δεύτερου ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που μπορούσε να γίνει πριν ενάμισι μήνα και δεν έγινε μπας και εξοντωνόταν ενδιαμέσως ο ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα θα γίνει. Παρόλα αυτά απαγορεύεται να υποψιαστούμε ότι η νεοσυσταθείσα εγχώρια τρόικα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, είναι ένας συρφετός ανεύθυνων τυχοδιωκτών που παίζουν με τον πόνο της χώρας.
 
Πέμπτον: Άμα σε λένε Κουβέλη ή Σαμαρά δικαιούσαι να λες άλλα πριν κι άλλα μετά τις εκλογές. Πριν τις εκλογές, αντιμνημονιακός ο πρώτος και επαναδιαπραγμάτευση ο δεύτερος. Μετά τις εκλογές, μνημονιακός ο πρώτος και μόκοτο ο δεύτερος. Αλλά άμα σε λένε Τσίπρα δεν μπορείς να λες τα ίδια και πριν και μετά τις εκλογές. Οφείλεις κι εσύ να κάνεις κωλοτούμπα.
 
Εν κατακλείδι και σταματώντας την καταμέτρηση του παραλογισμού τεσσάρων ωρών τηλεοπτικής παρουσίασης των εκλογών: Ευτυχώς που κέρδισαν οι αγαπημένοι των καναλιών και των Γερμανών. Γιατί άμα είχε κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα φλερτάραμε πολύ περισσότερο με τη σχιζοφρένεια.
 

Οι μαλάκες αντέχουν σαν έλληνες…

Από το Strange Journal.

Οι κλασικοί ελληναράδες. Αυτοί που καβλώνουν με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και έχουν ποδοσφαιροποιήσει και την πολιτική. Ακούς κατά καιρούς για το “ελληνικό μεγαλείο”, για τον “περήφανο ελληνικό λαό”, για το “οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”. Μάλλον οι μαλάκες αντέχουν σαν Έλληνες. Δεν αντέχω ν’ ακούω πλέον άλλες τέτοιες “πατριωτικές” υστερίες. Η μεγάλη σαπίλα αυτής της κοινωνίας, αυτή που κυοφορείται στα σπλάχνα της, είναι πολύ πιο βαρυσήμαντη από τα ποσοστά της ΝΔ ή του εκφασισμού του 7% που ψήφισε Χρυσή Αυγή. 

Οι δικαιολογίες είχαν τελειώσει εδώ και καιρό. Δεν μπορούσε κανείς να υποστηρίξει πια, πως δεν ήξερε. Όλα έγιναν συνειδητά. Ο σκεπτόμενος πολίτης σαφώς θα νιώθει μια βαθιά απογοήτευση για την κατάντια αυτής της μάζας. Που υπέκυψε σε μια μακρά λίστα εκβιασμών, τρομοκρατικών διλημμάτων και ωμών παρεμβάσεων από το εξωτερικό. Που γονάτισε υπό το βάρος ενός νομίσματος κι από αυτό που ήταν μια ζωή: Μια μάζα φιλοτομαριστών και εγωκεντρικών, ένα τσούρμο παρτάκηδες.

Απορεί κανείς για το πόσοι κρετίνοι μπορούν να χωρέσουν σε μια τόσο μικρή χώρα. Είναι όλοι αυτοί, που δεν έχουν ούτε ένα δράμι ηθικής. Αρκεί που έχουν καταθέσεις (αλήθεια σε λίγους μήνες χωρίς αυτές, τι θα κάνουν;), το αυτοκινητάκι τους και για όλα τα υπόλοιπα που αφορούν την ζωή τους να κάνουν κουμάντο άλλοι. Με ποιο ανάστημα αυτά τα φοβισμένα ανθρωπάκια, θα έχουν το θράσος να διαμαρτυρηθούν για τους νέους φόρους, για την μείωση του μισθού ή της σύνταξης, για τον άνεργο που έχουν σπίτι τους;

Κοιτάω τ’ αποτελέσματα των εκλογών και παρατηρώ:  Στην πιο φτωχή περιφέρεια της Ελλάδας (και από τις φτωχότερες στην Ευρώπη), την Ήπειρο, η ΝΔ ξεπερνάει το 34%. Η αποχή συνολικά, ξεπέρασε το 38%. Προφανώς, αυτοί που δεν ψήφισαν έχουν λυμένα τα προβλήματά τους και οι εκλογές είναι ένα βαρετό σπορ. Κάποιοι τους έπεισαν ότι η συμμετοχή τους δεν έχει σημασία. Επίσης, οι δημοσιογράφοι των μεγάλων καναλιών, ξαναβρήκαν το χρώμα τους. Τους βλέπεις ότι χαίρονται και χαμογελάνε ανακουφισμένοι. Η Τρέμη, ο Πρετεντέρης, ο Καψής. Παραδίπλα, όλοι οι “δεινόσαυροι” της ΝΔ. Αυτές τις μέρες, μέχρι να έρθει η ημερομηνία των επαναληπτικών εκλογών, σε πολλούς εργασιακούς χώρους, από την Eurobank και τον Μαρινόπουλο, μέχρι μικρότερες επιχειρήσεις που τυχαίνει να δουλεύουν άτομα του περιβάλλοντός μου, οι εργοδότες σαν να ήταν συνεννοημένοι, απειλούσαν τους εργαζόμενους πως αν δεν βγει πρώτο κόμμα η ΝΔ, οι ίδιοι δεν θα είχαν δουλειά.

Κι όμως ο Σαμαράς έχει χάσει. Αρχικά, γιατί ο φόβος μπορεί να χειραγώγησε ένα μεγάλο κομμάτι, αλλά δεν θα κρατήσει για πάντα. Κι ούτε είναι απόδειξη εξουσίας με γερά ποδάρια. Δεύτερον, η εμμονή του σε λαϊκίστικα διλήμματα τύπου “ευρώ ή χάος”, του στερούν και την παραμικρή διαπραγματευτική δυνατότητα που ο ίδιος νομίζει πως έχει. Δεν είναι τυχαίο που στις πρώτες του δηλώσεις, δεν υπάρχει πουθενά η λέξη  ”επαναδιαπραγμάτευση” που την είχε θέσει ως προμετωπίδα της προεκλογικής ρητορείας. Μόνο τήρηση των υπογραφών. Και σιγά που ο Αντωνάκης θα κάτσει σε τραπέζι για διαπραγματεύσεις.

Η ΝΔ θα συνεχίσει ακόμη πιο απόλυτα το πρόγραμμα λιτότητας και θα είναι ακόμη πιο “συμβατή” με τις έξωθεν εντολές. Η δεξιά πάντα ήταν αυταρχική και το σκληρό της πρόσωπο σε συνδυασμό με τον ναζισμό, είναι καμπανάκια κινδύνου για όλους μας. Η ατομική ευθύνη πλέον είναι μεγαλύτερη. Η κοινωνική διάλυση βρίσκεται προ των πυλών. Για μένα, ακόμη πιο επικίνδυνος, είναι ο λόγος που χρησιμοποίησε η ΝΔ για να σπείρει εμφυλιακό κλίμα, που σε συνδυασμό με τον υπό διαμόρφωση ναζισμό μέσα στην ελληνική κοινωνία, προοιωνίζει για πολύ άσχημες καταστάσεις. Για μαύρες μέρες. Η βία πλέον ρέει στις γειτονιές και στους δημόσιους χώρους. Κάποια στιγμή για να τραφεί θα θελήσει αίμα, περισσότερο αίμα.

Και τότε θέλω να σε δω μαλάκα ελληναρά. Όταν μετά την φτώχεια, θα ζήσεις και πόλεμο. Και τότε θα παρατήσεις το smartphone σου και τις τσάρκες στα clubs. Τότε δεν θα σου μείνει τίποτα από αυτά που σήμερα ακόμη πιστεύεις ως θεούς σου. Και θα καταρρεύσεις. Αλλά δεν θα σε λυπηθώ. Ούτε όταν σου πάρουν το σπίτι, ούτε όταν χάσεις την δουλειά σου. Γιατί να το κάνω; Στα φώναζα για χρόνια, για καιρό πολύ, αλλά δεν ήθελες ν’ ακούσεις.

Δεν βρίσκω λόγο να γράφω πια χιλιοειπωμένα πράγματα που όλοι βλέπουμε, αλλά μερικοί κάνουν πως δεν βλέπουν. Έχει στεγνώσει το σάλιο, έχουν τελειώσει μελάνια, έχουν πιαστεί τα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο.

Καληνύχτα Ελλάδα.

Τα χειρότερα έρχονται.

Τίποτα δεν είναι όπως ήταν.

Τώρα θα δουν τα βουτηγμένα στο αίμα, χέρια τους.

Του Π. Κοροβέση

 

Κατ’ αρχήν, νομίζω ότι τα εκλογικά αποτελέσματαείναι πάρα πολύ καλά, από την άποψη, ότι:

Οι δυνάμεις του δικομματισμού και του μνημονίου δεν θα άφηναν τα πράγματα έτσι, θα το πάλευαν μέχρι τελικής πτώσεως. Και τώρα, τα καταφέρανε! Μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, σε λίγο καιρό, εκτός του ότι θα χειροτερεύσουν ραγδαία τα πράγματα, θα αποσαφηνιστεί αναγκαστικά και το τι κακό έκαναν όλα αυτά τα χρόνια, και θα δημιουργηθεί αναπόφευκτα μία λαϊκή οργή.

Και αυτή η λαϊκή οργή, θα πρέπει να εκφραστεί πολιτικά, με έναν Σύριζα που θα πρέπει να ωριμάσει αναλόγως των εξελίξεων, για να μπορέσει να διοχετεύσει αυτή τη λαϊκή οργή, σε μία πολιτική πρόταση άμεσης εξόδου από την κρίση. Kι αυτό θα συντελεστεί, σε 3 με 8 μήνες.

Γιατί, αυτοί οι άνθρωποι που έχουν βουτηγμένα τα χέρια τους στο αίμα, δεν μπορούν να κάνουν κάτι για τη σωτηρία της χώρας.

Θα δει, σύντομα και ξεκάθαρα, ο καθένας που τους ψήφισε, ότι δεν είναι μόνο αυτές οι γυαλισμένες φάτσες τους που βγαίνουν στην τηλεόραση, αλλά είναι και τα χέρια τους που είναι βουτηγμένα στο αίμα, αφού έχουν σκοτώσει, τουλάχιστον 2μιση χιλιάδες ανθρώπους, σαν παραγωγή αυτοκτονιών, για να μην αναφέρουμε τους άστεγους, τους εξαθλιωμένους, κλπ.

Οπότε, αυτή την καταστροφή, ο ελληνικός λαός θα αναγκαστεί να την δει ολοκάθαρα, και έτσι θα δώσει μια ευκαιρία στις επόμενες εκλογές, στην Αριστερά, να παρέμβει όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά.

Μια ευκαιρία, για μια πολιτική λύση, η οποία θα έχει σαν γνώμονα, όχι τα ψευτοδιλλήμματα ευρώ, δραχμή, ευρωζώνη, και ξε-ευρωζώνη, αλλά το πώς θα υποστηριχθεί η πρόοδος και η ανάπτυξη του ελληνικού λαού.

Υπάρχουν πολλά θέματα, αλλά αυτό είναι ο πρώτος γνώμονας, δηλαδή, το πώς θα αναπτυχθεί η Ελλάδα.

Και έχουμε παραδείγματα ανάλογα –τα οποία, μάλιστα, δεν κατάλαβα, για ποιό λόγο δεν τα ανέφεραν προεκλογικά- όπως είναι η Αργεντινή, η οποία, το 2001 ήταν μια κατεστραμμένη χώρα, και το 2011 αντίθετα, ήταν μία από τις περισσότερο ανεπτυγμένες χώρες του δυτικού ημισφαιρίου.

Έχουμε παραδείγματα, λοιπόν, ανάπτυξης, όπως η Αργεντινή, η οποία, είχε το αντίστοιχο ευρώ, δηλαδή το δολάριο, και γύρισε στο πέσος, το οποίο είναι πολύ δυνατό νόμισμα.

Επομένως, αν μπορέσει και συσπειρωθεί αυτός ο κόσμος, σε μια κατεύθυνση ανάπτυξης, ή μάλλον αποανάπτυξης για να το πούμε με όρους πιο μοντέρνους… θα μπορέσει να ξεπεράσει τα προβλήματα και να πάει μπροστά.
 
Και με μία Κυβέρνηση της Αριστεράς θα μπορούσε η Ελλάδα, σε λίγα χρόνια, να γίνει, για παράδειγμα, η πρώτη παραγωγική χώρα σε οικολογικά προϊόντα για όλο τον κόσμο.

Ήδη υπάρχουν σοβαρές προσπάθειες, αλλά δεν βοηθάνε. Όπως, υπάρχει και θαυμαστή τεχνολογία, όπως υπάρχει έρευνα, αλλά δεν την χρηματοδοτούν, όπως υπάρχουν τομείς όπως η υγεία και η παιδεία – πολιτισμός, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το κέντρο ενδιαφέροντος όλης της Μεσογείου.

Μπορούν, με λίγα λόγια, να γίνουν πολλά, με γνώμονα όμως, πάντοτε, τον άνθρωπο και την κοινωνία. Όπως, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν, χιλιάδες θέσεις εργασίας με αυτό τον τρόπο. Αλλά το ζήτημα είναι, και πως θα μπορέσουν, να δημιουργηθούν και συλλογικότητες.

Γιατί, ένα σοβαρό θέμα είναι, η Χρυσή Αυγή η οποία είναι το απόσταγμα μιας ελληνικής κοινωνίας της Άκρας Δεξιάς, των εκτελέσεων, των βασανισμών, των διώξεων, των κομμένων κεφαλιών.

Και αυτός ο «πολιτισμός» της γίνεται αποδεκτός, από ένα πάρα πολύ μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, περίπου μισό εκατομμύριο έλληνες. Κι ενώ αυτοί οι άνθρωποι, στην προεκλογική τους καμπάνια, χτυπήσανε κόσμο, λειτουργεί υπέρ τους.

Αυτό, σημαίνει, ότι η ελληνική κοινωνία, αποδέχεται μια τέτοια κατάσταση, ενώ έχει στο παρελθόν της εκτελεσμένους, έχει εξορισθέντες, φυλακισθέντες, έχει τα πάντα!

Αφού, λοιπόν, παρ’ όλη την ιστορία μας, η ελληνική κοινωνία το δέχετε, αποδεικνύεται ότι υπάρχει μία διάχυτη ακροδεξιά κουλτούρα, και που δυστυχώς εκφράζεται και από το Πασοκ, και από τη ΝΔ και άλλα κόμματα, γιατί το να ψηφίζεις π.χ. κεντροδεξιά ή κεντροαριστερά, δεν σημαίνει ότι οι αντιλήψεις σου δεν είναι, ρατσιστικές, σεξιστικές ή και φασιστικές. Και αυτήν όλη την ακροδεξιά κουλτούρα, την εκφράζει η Χρυσή Αυγή, και διαμορφώνει μια απειλή για το μέλλον ολονών…
 
Στο κοντινό μέλλον, λοιπόν, με πρώτη στην κυβέρνηση την ΝΔ, θα δει ο κόσμος ξεκάθαρα, ότι, όχι μόνο δεν λύνονται τα προβλήματα του, αλλά οξύνονται.

Και το ζήτημα, τότε, θα είναι στις επόμενες εκλογές, να καταφέρουμε να στηρίξουμε και να διαμορφώσουμε μία Αριστερά, που θα έχει σαν γνώμονα τους πολλούς, εναντίον των πολύ λίγων.  Δηλαδή, το Occupy Athens…

Γιατί, πώς λέει το σύνθημα του κινήματος Occupy Wall Street «είμαστε το 99% του κόσμου ενάντια στο 1% των άπληστων καπιταλιστών»; Ε, αυτό ισχύει, και για κάθε χώρα!

Άσχετα, σε τι… Θεό πιστεύει ο καθένας, λοιπόν, το 99% του κόσμου, ζητάει μια θέση στον ήλιο…

Οι Έλληνες δεν φοβούνται.

Από τον «πιτσιρίκο«.

Η τρομοκρατία και η προσπάθεια εκφοβισμού των Ελλήνων πολιτών σε αυτές τις εκλογές δεν έχει προηγούμενο. Από την Μέρκελ και τον Ολάντ μέχρι τα γνωστά παπαγαλάκια, όλοι έβαλαν τα δυνατά τους για να σπείρουν τον φόβο και να αποτρέψουν μια νίκη της Αριστεράς.

Σε πολλούς ανθρώπους αρέσει ο φόβος. Ειδικά στους μεγαλύτερους. Έχουν ανάγκη να φοβούνται κάτι για να ξεχνούν τον μόνο πραγματικό και μεγάλο τους φόβο: τον φόβο του θανάτου.

Έγινε μεγάλη προσπάθεια και τεράστια πλύση εγκεφάλου, για να πειστούν οι Έλληνες για τον φόβο του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας δεν είναι καθόλου θετικά. Η πραγματικότητα είναι πολύ τρομακτική και εξευτελιστική, για να φοβάσαι να την αλλάξεις.

Άλλωστε, όποιος ήταν στον δρόμο και στις διαδηλώσεις τα δυο τελευταία χρόνια, θα παρατήρησε πως όλο και περισσότεροι Έλληνες δεν φοβούνται πια.

Οι Έλληνες δεν φοβούνται. Ξεφοβήθηκαν.

Τώρα, έχουν λόγους να φοβούνται όσοι προσπάθησαν να μας φοβίσουν και να μας τρομοκρατήσουν.

Την επόμενη των εκλογών, όλες οι απειλές και οι εκβιασμοί σε βάρος των Ελλήνων πολιτών θα αποδειχτούν αστεία. Αστεία είναι και τώρα.

Την Κυριακή 17 Ιουνίου, η Ελλάδα ψηφίζει Αριστερά.

Οι Έλληνες στέλνουν το μήνυμα σε όλους τους πολίτες της Ευρώπης: Ξεφοβηθείτε και διεκδικήστε ισότητα, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια. Πάρτε την τύχη σας στα χέρια σας.

Οι Έλληνες δείχνουν τον δρόμο. Και η Ευρώπη θα ακολουθήσει.

Γιατί αυτή είναι μια ζωή η μοίρα της γκόμενας που απέρριψες: να σε ακολουθεί. Τρέχοντας.