Το μπλοκ δεν είναι ραπανάκι…


Του Θ. Καρτερού (ΑΥΓΗ).

Ε, δεν φύτρωσε τέλος πάντων και σαν ραπανάκι η ιδέα ενός μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων κατά του μνημονίου, για να το δαγκώνει ο καθένας κατά βούληση, να νοστιμίζει μ’ αυτό διάφορες πολιτικές σαλάτες, ή να το απορρίπτει ως όχι αρκετά θρεπτικό στις σημερινές συνθήκες. Και οι αριστεροί είναι πολύ παλιοί και έμπειροι καλλιεργητές οραμάτων, ιδεών και στρατηγικών, για να μην μπορούν να αντιληφθούν, όποιο γεωπονικό δόγμα και αν ασπάζονται, ότι στις σημερινές συνθήκες μόνο το μέτωπο, το μπλοκ, η συνεργασία των δυνάμεων της αντίστασης στις πολιτικές του μνημονίου έχει τις πιθανότητες, τις δυνατότητες, την προοπτική, να καταφέρει κάτι παραπάνω από τη διαμαρτυρία και τις εκρήξεις οργής και αγανάκτησης.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ είχε πάντα στο επίκεντρο της προσοχής της τη συγκρότηση συμμαχιών. Είτε επρόκειτο για την αντίσταση στους κατακτητές, είτε για την αντίσταση στη χούντα, είτε για τον εκδημοκρατισμό, είτε για την αλλαγή με κατεύθυνση τον σοσιαλισμό, είτε για τον αγώνα κατά της εξουσίας των μονοπωλίων, αναζητούσε πάντα συμμάχους, και μ’ αυτό μάλιστα το κριτήριο ανάμεσα σε άλλα καθόριζε την τακτική της. Και όχι μόνο ούτε κυρίως από κάποιο ιδεολογικό κόλλημα, ή από κάποια θρησκευτική προσήλωση στον Λένιν ο οποίος σάρκαζε όλους τους γνήσιους επαναστάτες που δεν ήθελαν να μολυνθούν από τη συμπόρευσή τους με μη γνήσιους. Αλλά γιατί απλούστατα η πείρα της έδειξε ότι με την πολιτική των συμμαχιών, συχνά μάλιστα μόνο με μια πολιτική συμμαχιών, μπορεί να πετύχει στόχους που διαφορετικά είναι ανέφικτοι.

ΕΠΕΙΔΗ όμως τώρα τελευταία ακούμε πολλές μπούρδες για τα αριστερά μέτωπα που δεν έχουν πετύχει τίποτε, δεν τα φοβάται η αστική τάξη και άλλα παρόμοια, δεν είναι κακό να θυμηθούμε τι κατάφεραν τα λαϊκά μέτωπα στην Ευρώπη του αντιφασιστικού αγώνα, ή τα αριστερά μέτωπα στην Κούβα της επανάστασης, στη Νικαράγουα των Σαντινίστας, στην Ελλάδα του αντιδικτατορικού αγώνα και όχι μόνο -τα παραδείγματα είναι εντελώς ενδεικτικά. Η να ανατρέξουμε στη θετική κληρονομιά για την εργατική τάξη που άφησαν πίσω τους αριστερές κυβερνήσεις, όπως για παράδειγμα η κυβέρνηση λαϊκού μετώπου στη Γαλλία. Ή εν πάση περιπτώσει να σκεφτούμε για ποιο λόγο η αντιμετώπιση τέτοιων ακίνδυνων μετώπων πήρε τον χαρακτήρα αιματηρής καταστολής όπως στη Χιλή, ή στρατιωτικών επεμβάσεων όπως στην Ισπανία και αλλού.

ΣΤΙΣ σημερινές συνθήκες η ιδέα ενός μπλοκ των δυνάμεων που αντιτάσσονται στο Μνημόνιο δεν είναι ραπανάκι και για έναν άλλο λόγο που βγάζει μάτι: Το μπλοκ του Μνημονίου, έχει συγκροτηθεί και κάνει μια χαρά δουλειά. Και πλατφόρμα έχει, και επικοινωνιακή στρατηγική, και ξένη στήριξη, και τους τραπεζίτες, και τους Δασκαλόπουλους, και τα μεγάλα κόμματα εξουσίας συνεπικουρούμενα από κάνα δυο μικρότερα. Και δεν παλεύει μόνο για τον άρτο τον επιούσιο, αλλά προετοιμάζει και το αύριο -θα φύγει νύχτα ο Γιάννης και θα μας καθίσει στον σβέρκο το άλλο πρωί ο Γιαννάκης. Κι αυτή η πραγματικότητα δεν σηκώνει ούτε αυταπάτες, ούτε πολιτικούς αυνανισμούς, ούτε κηρύγματα και ρητορείες. Χωρίς αντίπαλο μπλοκ, καληνύχτα σας, περί αυτού πρόκειται.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ θα πει ο άλλος διαφορές. Υπάρχει και η εμμονή ότι τίποτε λιγότερο από τον σοσιαλισμό δεν πρέπει να επιδιώκει κανείς σήμερα -λες κι ο Λένιν, για να τον θυμηθούμε πάλι, δεν πέρασε από το ταπεινό Ψωμί και Ειρήνη, για να φτάσει εκεί που έφτασε όταν η μηχανή πήρε μπρος. Αλλά, συγγνώμη κιόλας, αν δεν υπάρχουν διαφορές τι χρειάζεται το μπλοκ; Μπαίνουν όλοι σε ένα κόμμα, εν δυο, εν δυο, και τραβούν για τα χειμερινά ανάκτορα. Τα μέτωπα, οι συμμαχίες, οι συνεργασίες, αφορούν δυνάμεις που συμφωνούν σε δυο τρία βασικά πράγματα και έχουν διαφορές σε πολλά άλλα. Συνεπώς το ζήτημα δεν είναι αν έχουν διαφορές, αλλά αν αυτές είναι αγεφύρωτες.

 ΕΙΝΑΙ; Αγεφύρωτη είναι η διαφορά όσων λένε κάτι τέτοια από τη σημερινή τραγική ελληνική πραγματικότητα. Γιατί δεν υπάρχει δυστυχώς ούτε άλλος δρόμος, ούτε άλλος χρόνος. Ό,τι καταστροφικό συντελείται αυτή τη στιγμή δεν αφορά μόνο στη ζωή αλλά και στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Και η βέβαιη αυριανή αυτοκριτική των επίμονων κηπουρών της επαναστατικής καθαρότητας θα γίνει δυστυχώς επί των ερειπίων…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s