Μια εικόνα, χίλιες λέξεις…


όλες με πόνο και θλίψη.

Και στη μέση ο άνθρωπος, ανήμπορος να καταλάβει,

να κάνει κάτι,

να διορθώσει πράγματα και Ζωή,

να ισορροπήσει ανάμεσα στα Θέλω του και την φύση.

Που είναι τόσο μικρός, τόσο αδύναμος, τόσο ευάλωτος μπροστά σε κάτι που προυπάρχει από καταβολής κόσμου: τον ίδιο τον Κόσμο…

Άνθρωποι χωρίς τίποτα πια ανάμεσα σε νερά, λάσπες, κομμάτια ξύλου, αυτοκίνητα, ηλεκτρικές συσκευές, δείκτες

ευημερίας και ανάπτυξης που γίνονται σε μια στιγμή Ένα, χωρίς να ρωτάει και να λυπάται…

Και απομένουν μόνο οι Άνθρωποι να κλάψουν και να σκεφτούν.

Γιατί όπως γράφει και ο «πιτσιρίκος»:

Η Ιαπωνία, μια από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου, χτυπήθηκε από ένα φοβερό σεισμό και τώρα ζει τον πυρηνικό εφιάλτη. Ξέρεις καλά τι συμβαίνει στην Ιαπωνία αλλά θέλω να σου ζητήσω μια χάρη:

Αν τους επόμενους μήνες δεις στη χώρα μας έναν μετανάστη από την Ιαπωνία, σε παρακαλώ μην τον ρωτήσεις γιατί έφυγε από την πατρίδα του. Μην του πεις «πήγαινε πίσω στην πατρίδα σου». Ευχαριστώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s