Δεν έχεις το δικαίωμα!


Της Ευγενίας Ηλιοπούλου.

Δεν έχεις το δικαίωμα
ξανά να μου θυμίζεις
Μια αμαρτία μου παλιά
που πάει να σβηστεί
(Ν.Μουρκάκος-Θ.Δερβενιώτης)


Ένα σφάλμα έκανα. Συγκινήθηκα. Έκλαψα όταν άκουσα ότι η Ελλάδα ανήκει στους έλληνες. Λύγησα η άμοιρη, όταν  άκουσα τις υποσχέσεις σου για ένα καλύτερο αύριο. Εντυπωσιάστηκα από τις τόσες καινούργιες λέξεις στο μήνυμα σου προς το λαό. Πίστεψα ότι λεφτά υπάρχουν. Είχες ξεχάσει, λόγω βιασύνης και ρητορικού οίστρου, να προσθέσεις ότι υπάρχουν μόνο για  δανεικά. Φαντάστηκα ότι ήσουν ειλικρινής όταν δήλωσες ότι πονάς και ματώνεις δίπλα μου. Ονειρεύτηκα ότι πράγματι θα έσωζες αυτό τον τόπο από την κατάντια και την οικονομική καταστροφή. Παρασύρθηκα από το πολιτικό σου παραλήρημα. Πείστηκα  από τα επιστημονικά επιχειρήματα και  την δηλωμένη  ευαισθησία σου για τον τόπο σου.

Δεν έχεις, πράσινε και μπλε πολιτικέ το δικαίωμα τόσο να με πικράνεις. Να μου μιλάς για τα παλιά τα σοσιαλιστικά όνειρα (το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ στην Βουλή και στο λαό) και το γαλάζιο όραμα. Γιατί να με τυραννάς; Εγώ φταίω που δεν εφάρμοσες αυτά που υποσχέθηκες προεκλογικά; Δεν τα φάγαμε μαζί τα λεφτά των ταμείων. Μόνος σου, μπλε και πράσινε πολιτικέ το έκανες,πάχυνες και βαρυστομάχιασες. Γυμνός και ξεβράκωτος μπήκες στην πολιτική και τώρα δεν ξέρεις τι έχεις. Τώρα που σε ερωτάνε ποιος φταίει κανένας δεν δηλώνει πατέρας του εκτρώματος. Όλοι που κυβερνήσατε ήσασταν περαστικοί; Δεν ξέρετε τίποτα για το φόνο; Δεν είδατε τι υπογράψατε και με ποιους όρους θα εφαρμοστεί;

Ένα σφάλμα έκανα και θα το πληρώσω μία ζωή; Γιατί μου το θυμίζεις καθημερινά; Μου μιλάς πικρά για το παρελθόν για να κρύψεις καλύτερα τις κουτσουκέλες που σκαρώνεις. Το ξεπούλημα της χώρας στο ΔΝΤ και στις ΗΠΑ. Ούτε προτεκτοράτο να ήμασταν! Πλήρωσα το λάθος μου με την ζωή, με πόνο και με κλάμα. Σκληρέ! Αντί  να με κερνάς χαρά  μου κόβεις δικαιώματα και κατακτήσεις. Με καταδικάζεις σε μιζέρια και με στέλνεις στην ζητιανιά. Μου αναλογεί μερίδα ευθύνης για την κατάντια της Ελλάδας μας και όμως δεν είμαι εγώ αυτή που υπέγραψα το μνημόνιο. Τόσο τυφλή εμπιστοσύνη σου έδειξα; Που κοιτούσα και τι άκουγα όταν ήρθαν οι εκλογές; Εσύ το έκανες. Εσύ την πούλησες και τώρα αποφασίζουν άλλοι για το ταμείο. Βάζουν όρους σαν να ήμαστε σκλάβοι. Φταίω και εγώ. Σε ψήφισα αλλά όπως σε αγάπησα εγώ και εσύ πρέπει να με αγαπήσεις. Και να γιατρέψεις με στοργή τις πληγές του Φαραώ που άνοιξες σε όλα τα μέτωπα της χώρας (Παιδεία, Περιβάλλον, Υγεία, εργασία, ασφαλιστικό).

Ένα σφάλμα έκανα  και πρέπει  να το ξεχάσεις.Γιατί αλλιώς αγάπη μου γρήγορα θα με χάσεις!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s