Δεν σωπαίνω!


«Η βία είναι μηχανισμός καταστολής της ελευθερίας. Βία υπάρχει μέσα στην οικογένεια, όπου οι άνθρωποι αναζητούν την ασφάλεια και την προσωπική εξέλιξη. Βίαιοι δεν γίνονται μόνο κάποιοι  «κακοί» αλλά κάποιοι που έχουν τη δύναμη και τους επιτρέπεται να την καταστρατηγούν σε βάρος άλλων. Το πρόβλημα λοιπόν της βίας είναι η απουσία πρόληψης και στήριξης, εξόχως πολιτικό θέμα, που έχει να κάνει και με την παιδεία και με τα στερεότυπα και κυρίως με τις πολιτικές και τους θεσμοθετημένους κανόνες που επικρατούν».

Νίκη Ρουμπάνη, Πρόεδρος του Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης

«Η βία κατά των γυναικών – σε όλες τις μορφές της – αποτελεί μέρος των διακρίσεων με βάση το φύλο και συνιστά παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των γυναικών. Το φαινόμενο της άσκησης βίας κατά γυναικών εξακολουθεί να υπάρχει τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Μία ματιά στα στατιστικά στοιχεία και στις διάφορες μαρτυρίες αρκούν για επιβεβαίωση. Πρόκειται για ένα παλιό φαινόμενο που έγινε όμως πιο «ορατό» τις τελευταίες δεκαετίες χάρη στους αγώνες και τις μελέτες των φεμινιστριών.  Ασκείται τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό χώρο – στο πλαίσιο της οικογένειας,  στους χώρους δουλειάς,  στον κοινωνικό χώρο,  σε περιόδους πολέμου,  στο διαδίκτυο κ.ά. και έχει πολλές μορφές και διαβαθμίσεις. Αποτελεί κίνδυνο για την υγεία και σοβαρή αιτία θανάτου ή αναπηρίας για γυναίκες 16-44 ετών.  Η βία κατά των γυναικών αποτελεί μέρος της δομής των κοινωνιών μας και του συστήματος λειτουργίας τους. Το φαινόμενο δεν γνωρίζει κοινωνικά και οικονομικά στεγανά. Είναι πρόβλημα κοινωνικό και πολιτισμικό και όχι μιας ομάδας ανδρών.  Αποτελεί ένα φαινόμενο που απαιτεί την κινητοποίηση όλων μας για την αντιμετώπισή του καθώς χρειάζεται να γίνουν πολλά ακόμα σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Οι στρατηγικές πρόληψής της βίας είναι αποσπασματικές και ανεπαρκείς στην Ελλάδα και στο επίπεδο αυτό η εκπαίδευση μπορεί και πρέπει να παίξει σημαντικό ρόλο.

Τέλος, χρειάζεται ιδιαίτερη επαγρύπνηση στην παρούσα συγκυρία καθώς οι μορφές βίας κατά των γυναικών εντείνονται γενικά σε περιόδους κρίσεων και οδηγούν σε μεγαλύτερα αδιέξοδα τη ζωή ορισμένων γυναικών. Είναι πολύ πιο δύσκολο οι φτωχές και κοινωνικά αποκλεισμένες γυναίκες  να αποφύγουν τη βία,  να διεκδικήσουν  και να βρουν προστασία».

Δήμητρα Κογκίδου, Κοσμητόρισσα της Παιδαγωγικής Σχολής στο ΑΠΘ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s