Κακοτεχνίες…


Της Ευγενίας Ηλιοπούλου.

Έκανα μία  επίσκεψη σε μία φίλη μου που μένει πίσω από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Εκεί κοντά στο Χίλτον. Την βρήκα έτοιμη για την μεγάλη δοκιμή. Της εξόδου. Ήθελα να την βοηθήσω να βγει λίγο έξω από την άτυπη φυλακή της. Να αλλάξει παραστάσεις. Κατεβάσαμε πρώτα την ασθενή και μετά το καροτσάκι στην είσοδο της πολυκατοικίας. Ελάχιστα ασανσέρ στην Αθήνα χωράνε  και τα δύο μαζί. Πώς μπορούνε κάποιοι να βάλουνε μόνο  τον ασθενή, που δεν στέκεται στα πόδια του; Ξεπεράσαμε αυτή την δυσκολία  σχετικά εύκολα βάζοντας την να καθίσει ένα σκαμπό .

Σε λίγο βγήκαμε στο δρόμο και εκεί άρχισε ο Γολγοθάς μας. Το πεζοδρόμιο ήταν γεμάτο λακκούβες και κακοτεχνίες στις οποίες σκάλωναν οι ρόδες του αμαξιδίου δηλαδή της αναπηρικής καρέκλας. Οι πλάκες του δρόμου παρουσίαζαν κακοτεχνίες με διαφορετικό επίπεδο επαφής. Μισές ήταν σπασμένες και άλλες είχαν κολλήσει σε λάθος μεριά του πεζοδρομίου. Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα ήταν πώς να ανέβεις και πώς να κατέβεις από το πεζοδρόμιο. Σαν να μην έφτανε  αυτό όλα τα πεζοδρόμια είχανε μία κλίση δηλαδή δεν ήταν επίπεδα. Ίσως όταν περπατάμε να μην το καταλαβαίνουμε αλλά πως γίνεται το καροτσάκια να γέρνει μία δεξιά και άλλη αριστερά ενώ δεν έχει αλλάξει ούτε η ασθενείς και ούτε ο χειριστής του;

Βγήκαμε στην Βασιλέως Κωνσταντίνου και τσουλήσαμε το καροτσάκι στο γύρω τετράγωνο. Φτάνοντας στην κεντρική λεωφόρο η κατάσταση κατάντησε επικίνδυνη επειδή δεν μπορούσαμε να ελέγξουμε ούτε την πορεία ούτε την ταχύτητα του καροτσιού. Τύφλα να έχουνε τα Grand Prix. Η μόνη στιγμή χαλάρωσης ήταν τα 10 μέτρα μπροστά στο Ίδρυμα Ερευνών όπου υπήρχε μία μικρή πλακόστρωτη λουρίδα με ελάχιστο τμήμα μαρμάρινο όπου μπορέσαμε να τσουλήσουμε κανονικά το καροτσάκι.

Την ευθύνη για τη συντήρηση των οδών/έργων την  έχουν για  τις Εθνικές Οδούς, τις κεντρικές αρτηρίες πόλεων και τα Δημόσια Έργα το Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ. Για το επαρχιακό δίκτυο και τις δευτερεύουσες οδούς η Τοπική Αυτοδιοίκηση ( Νομαρχίες, Δήμοι και Κοινότητες). Εγώ που να πάω να πω τον πόνο μου; Σε ποιόν να διαμαρτυρηθώ που με υπέβαλε στο μαρτύριο του Σίσυφου; Για τι δεν δοκιμάζουν οι δήμαρχοι την ποιότητα των δρόμων που ανήκουν στην αρμοδιότητά τους. Δεν φτάνει μόνο να αναλάβουν έργα (και να πάρουνε προμήθεια ) αλλά  πρέπει και να ελέγξουν αν πληροί τις προϋποθέσεις της άμεσης πρόσβασης των πολιτών και των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Για τι δεν τους υπολογίζουνε καθόλου; Για τι τους στερούνε την ποιότητα ζωής; Για τι τους αποκλείουν την διέλευση μέσα στην πόλη που ζούνε; Τον Σίσυφο ο Άδης τον υπέβαλε στο υπέρτατο βασανιστήριο της αιώνιας  ματαιότητας. Του ανέθεσε να μεταφέρει ένα λίθο στην κορυφή ενός υποχθόνιου όρους. Όμως, όταν ο λίθος έφθανε στην κορυφή, δεν σταθεροποιούταν αλλά κυλούσε από την άλλη πλευρά. Ο συγγενής του ανάπηρου ατόμου  που θέλει να βοηθήσει τον άνθρωπό του για τι να υποβληθεί σε αυτό το μαρτύριο;  Που φταίει που ζητάει τα αυτονόητα;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s